بیماریهای نادری که جان میگیرند
آیا میتوانید تصور کنید که مبتلا به یک بیماری صعب العلاج شدهاید؟! آن هم در حالی که حتی نام بیماریتان نیز برای دیگران ناشناخته است و در عین حال، ترس از نگاههای ناصحیح جامعه، بر درد جسمانیتان میافزاید؟! این قصه تلخ، واقعیت زندگی بسیاری از «بیماران مبتلا به بیماری نادر» است؛ کسانی که در مسیر درمان، نه تنها با جسم آسیبدیده، بلکه با بیتفاوتی و کمبود امکانات نیز روبرو هستند. در دل این تاریکی اما، تلاشهایی در جریان است تا با تکیه بر علم و همدلی، آسمانی برای پرواز امید بسازند. این تلاشها، از درون گروههای داوطلبانه و انجمنهای حمایتگر آغاز شده است؛ جایی که جانهای خسته اما مصمم، سعی دارند صدای ناشنیده بیماران مبتلا به بیماری نادر را به گوش مسئولان و جامعه برسانند. آنها نه تنها به دنبال دارو و تجهیزات کمیاب در شرایط تحریم و جنگ هستند، بلکه حقی را دنبال میکنند که در میان هیاهوی بیماریهای شایع، گم شده است؛ حقِ برخورداری از دانش روز، دسترسی به پزشکان متخصص، تجهیزات مناسب و برخورداری از نگاهی آگاهانه که بیماری نادر را نه یک «ابهام ترسناک»، بلکه یک «واقعیت علمی» ببیند. در این مسیر، هدف تنها بهبود و بقا بیماران نیست، بلکه تلاش برای بازگرداندن کرامت و کیفیت زندگی به خانوادههایی است که سالها با تنهایی و عدم قطعیت جنگیدهاند. متاسفانه مسیرِ رسیدن به این آسمانِ روشن، همچنان با چالشهای دشوار و سنگین روبروست. از کمبود زیرساختهای تخصصی در سطح استانها گرفته تا نیاز مبرم به ایجاد پیوندهای علمی با مراکز بینالمللی، همگی نشاندهنده این واقعیت هستند که ما با یک بحرانِ خاموش روبرو هستیم. با این حال، هر گام کوچکی که برای شناسایی دقیقتر این بیماریها و ایجاد بسترهای حمایتی برداشته میشود، گویی خشتی است بر بنای ساختن آیندهای که در آن، هیچ انسانی به دلیل «نادر بودن بیماریاش» در سایهی بیتفاوتی تنها نماند.
اگر «بیماریهای نادر» را در گوگل جستجو کنید، اکثر نتایج به بیماریهای شایع و شناختهشده ختم میشود، اما وقتی به دنبال دردهای پنهان و نامهای ناشناخته میگردید، تا یاریرسان باشید، قطعا با خلا بزرگی روبرو میشوید. این سکوت اطلاعاتی، تنها بخشی از زندگی منزوی این بیماران است؛ انزوایی که با نگاههای ناصحیح جامعه، کمبود بودجه و نبودِ متولی خاص، هزارچندان میشود. ما برای پر کردن بخشی از این خلا به سراغ موسسه مردمنهادی که خود را دغدغهمند این حوزه میداند رفتهایم؛ محمد عرفان پرنده افشار، مدیرعامل و بنیانگذار انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان (که تحت عنوان انجمن مردم نهاد آوای لبخند کودکان شاد در شمار یکی از موسسات عضو شبکه ملی نیز قرار دارد) در گفتگو با خبرنگار شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه، در تشریح تعاریف بینالمللی بیماریهای نادر اظهار کرد: بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی؛ بیماریها به چهار دسته نادر، شایع، واگیردار و غیرواگیر تقسیم میشوند. بیماریهای نادر شیوع بسیار کمی دارند و از هر ۱۰هزار نفر، معمولا یک تا پنج نفر به آن مبتلا میشوند. در حال حاضر ۳۰۰ میلیون نفر در جهان به بیماریهای نادر مبتلا هستند که طبق آمار، یک درصد از این جمعیت یعنی حدود ۳ میلیون نفرِ آنها در ایران زندگی میکنند. متاسفانه تعداد قابل توجهی از این افراد، ناشناخته باقی ماندهاند و در سکوت بدون دریافت هیچ حمایتی با درد و رنج بیماری خود دست و پنجه نرم میکنند.
میخواستم قدم به حوزهای بگذارم که متولی ندارد
پرنده افشار در توضیح چگونگی شیوه شکلگیری انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان بیان داشت: ریشههای دغدغهمندی من برای ورود به فضای خیرخواهانه به سن پانزده سالگی بازمیگردد. آن دوران فعالیت خود را در جمعیت هلالاحمر آغاز کردم و به مدت هشت سال از نزدیک با دردهای مردم و شیوههای کمکرسانی آشنا شدم. تحصیل در رشته روانشناسی نیز مزید بر علت شد تا به دنبال شناسایی گروههایی در جامعه باشم که علیرغم تحمل رنج بسیار، مظلوم واقع شده و متولی خاصی در استان کرمان ندارند.
وی با اشاره به نقش تعیینکننده والدین خود در این مسیر اظهار کرد: مهمترین الگوی زندگی من پدر و مادرم بودهاند. من در خانوادهای رشد یافتم که همواره ناظر قدمهای خیر اعضایش برای حمایت از نیازمندان بودم، به خوبی روزهایی که مادر در حال بستهبندی بستههای معیشتی و پدر در تکاپوی جمعآوری اسباببازی و عروسک برای کودکان کمبرخوردار بود را به خاطر دارم. همین پیشینه خانوادگی باعث شد تا در دوران دانشجویی، بهجای فعالیتهای معمول، به دنبال تحقیق در مورد خلأهای موجود در سازمانهای مردمنهاد باشم. من متوجه شدم برای معلولان، ناشنوایان، نابینایان زنان سرپرست خانوار و … مراکز متعدد خیریه وجود دارد اما طیف وسیعی از بیماران در سایه فراموشی قرار گرفتهاند و هیچ خیریه یا سازمانی به آنها نپرداخته است.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران نادر ادامه داد: در سال 1400 برای اهدای بستههای غذایی به خانهای رفتم که مواجهه با آنها مسیر زندگی مرا تغییر داد. در آن خانواده سه فرزند و مادر خانواده همگی به بیماری پروانهای مبتلا بودند. وضعیت معیشتی بسیار دشواری داشتند؛ بهطوری که منزلشان فاقد کاشیکاری بود و به دلیل جمع شدن آب در هنگام شستوشو، تماس بدن زخمآلود آنها با محیط مرطوب دردهای جانکاهی را ایجاد میکرد. دیدن این صحنهها و مظلومیت این بیماران انگیزهای دوچندان در من ایجاد کرد تا مطالعه دقیقتری بر روی بیماریهای نادر انجام دهم.
وی اعلام کرد: پس از تحقیقات متوجه شدم که در استان کرمان و به صورت گستردهتر در منطقه جنوبشرق کشور، هیچ متولی خاصی برای بیماران مبتلا به بیماریهای نادر وجود ندارد و فعالیتها تنها محدود به بیماریهای خاص مانند تالاسمی، هموفیلی و دیالیز است. از این رو در سال 1401 فعالیت غیررسمی خود را برای شناسایی ظرفیتها آغاز کردیم و پس از یک سال، مجوز رسمی را از وزارت ورزش و جوانان دریافت نمودیم.
محمد عرفان پرنده افشار با اشاره به فرآیند دریافت مجوز قانونی این نهاد اعلام کرد: پس از بررسیها مشخص شد که سازمان بهزیستی یا استانداریها امکان برقراری ارتباطات بینالمللی با سازمانهای مردمنهاد سایر کشورها مانند هند، روسیه یا آمریکا را ندارند، در حالی که بیماریهای نادر نیازمند تعاملات جهانی هستند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم مجوز فعالیت خود را از وزارت ورزش و جوانان دریافت کنیم تا بتوانیم فرآیندی ملی و بینالمللی را دنبال کنیم. امیدوارم این تشکل تا سه ماه آینده رتبه ملی خود را دریافت کند تا به عنوان اولین سازمان مردمنهاد ملی در حوزه بیماریهای نادر در جنوب شرق کشور شناخته شود.
وی اذعان کرد: یکی از بزرگترین چالشهای ما در ابتدای راه، عدم آگاهی مردم جامعه از ماهیت این بیماریها بود. بسیاری تصور میکردند بیماریهای نادر واگیردار هستند. ما تلاش کردیم تا تفکیک دقیقی میان بیماریهای خاص و نادر ایجاد کنیم. متاسفانه پدیدههایی مانند ازدواجهای فامیلی و اقلیم جغرافیایی موجب شده است که آمار این بیماران بر اساس گزارشهای بنیاد بیماریهای نادر در ایران رو به افزایش باشد.
در ایران چند نوع بیماری نادر شناسایی شده است؟!
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان خاطرنشان کرد: در دنیا حدود ۷ هزار نوع بیماری نادر شناسایی شده است که در پانزده سال اخیر، حدود ۴۹۵ نوع آن در کشور ما به ثبت رسیده است؛ البته آمارهای جدیدتر این رقم را تا ۵۶۰ نوع نیز برآورد میکنند. از جمله این بیماریها میتوان به کوتاه قامتی، آلبینیسم، بیماری پروانهای، اکتیوز پوستی، نوروفیبروماتوز، امپیاس و اسامای اشاره کرد. برخی از این بیماریها مانند اسامای و بیماری پروانهای گرانترین داروهای را نیاز دارند و خانوادهها برای تأمین هزینههای آن با مشکلات کمرشکنی مواجه هستند.
انجمن حمایت از بیماران نادر استان کرمان فضای مستقل اداری ندارد
این فعال حوزه نیکوکاری در خصوص ساختار اداری و موقعیت انجمن اظهار کرد: متاسفانه این نهاد هنوز ساختمان مستقلی ندارد. پیش از این در یک مرکز مشاوره مستقر بودیم و به تازگی مطالبهای صورت گرفته تا دفتری در بیمارستان افضلیپور کرمان به انجمن اختصاص یابد، زیرا بررسیهای علمی و درمانی بیماران باید در محیط بیمارستانی انجام شود. اما خدمات را بهصورت غیرحضوری در سراسر استان به بیماران ارائه میدهیم. امید داریم که با استقرار در بیمارستان، روند ارائه خدمات حمایتی نیز شتاب بیشتری خواهد گرفت.
خدمات تخصصی انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان؛ تلاشی برای بهبود کیفیت زندگی بیماران
وی اعلام کرد: هیچ سازمان دولتی متولی این قشر بیماران نیست و تمامی فعالیتهای ما در این سالها بر اساس کمکهای مردمی و خیرین پیش رفته است. تا این لحظه حتی یک ریال بودجه دولتی به ما اختصاص نیافته است و در مواردی حتی بخش دولتی از ما درخواست کمک داشته که با همراهی خیرین پاسخگوی نیازها بودهایم.
پرنده افشار تصریح کرد: هدف اصلی ما این است که هر آنچه یک فرد سالم در زندگی از آن بهرهمند است، برای بیماران نادر نیز فراهم کنیم تا کیفیت زندگی آنها ارتقا یابد. این خدمات شامل بستههای معیشتی، پوشاک، هزینه دارو و درمان، اعزام به بیمارستان، اسکان، خدمات روانشناسی و مددکاری، توانمندسازی و اشتغالزایی و … است.
وی اسکان خانواده بیماران نادر را در کرمان، بسیار با اهمیت دانست و گفت: چند ماه پیش کودکی سه ساله مبتلا به بیماری اکتیوز پوستی از منطقه قلعهگنج به ما معرفی شد. این خانواده در کرمان هیچ پناهی نداشتند و همین موضوع نیز اقدام برای درمان کودک را سخت و غیرممکن کرده بود خوشبختانه طی سه ماه رایزنی توانستیم آنها را در محلی مناسب اسکان دهیم تا مراحل درمان آغاز شود. امروز خرسندیم که حدود ۷۰ درصد وضعیت جسمانی کودک بهبود یافته است.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان با اشاره به خاطرات دشوار فعالیت در این حوزه بیان کرد: جوان مبتلا به تالاسمی از شهرستان بافت که غریب و تنها بود، تحت حمایت شبانهروزی انجمن قرار گرفت تا روزهای پایانی عمر خود را با آرامش سپری کند. همچنین سال گذشته بیمار مبتلا به سرطان مغز استخوان به مدت شش ماه تحت پوشش کامل مالی انجمن بود و حتی هزینههای مراسم تدفین و ترحیم وی نیز توسط انجمن پرداخت شد. از دست دادن انسانهایی سالها در رنج بودهاند و حالا پس از یک دوره تجربه آرامش عمرشان به پایان رسیده از تازهترین تجربیات انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان است.
برچسب زدن به بیماران نادر آنها را منزوی کرده است
وی با ابراز تأسف از نگاه نامناسب جامعه به این بیماران گفت: نگاههای تند و برچسب زدن به بیماران نادر باعث انزوای آنها شده است. برای مثال «بیماری بهجت» یکی دیگر از موارد نادر است که با علائم پوستی و بینایی شدید همراه است. نوجوانی نوزده ساله به دلیل همین بیماری و قضاوتهای نادرست اطرافیان که به او گفته بودند تنها یک سال دیگر زنده میمانی پس نباید برای آیندهات رویا پردازی کنی، اقدام به خودکشی کرد. همین انزوا هم به آنها اجازه حضور در جامعه و اشتغال به کار و درآمدزایی را نمیدهد. این موضوع بیماران مبتلا را با چالشهای مالی بسیاری مواجه کرده است. ما به دنبال ایجاد کارگاههایی مانند شمعسازی، سفالگری، نقاشی و … هستیم تا این افراد بتوانند در محیطی امن فعالیت کنند و محصولات خود را به فروش برسانند.
پرنده افشار در خصوص رویکرد توانمندسازی انجمن افزود: در تلاشیم تا به تمامی طیفهای بیماری خدمات پایدار و موثر ارائه دهیم. برای نمونه، یکی از مددجویان مبتلا به تالاسمی که چندین بار اقدام به خودکشی ناموفق کرده بود، تحت حمایتهای روانشناسی ما قرار گرفت. پس از بازگشت امید به زندگی، هزینه آموزش آرایشگری او را پرداخت کردیم و با اعطای وام و تجهیزات، اکنون او خود به یکی از اعضای فعال و توانمند انجمن تبدیل شده است. همچنین برای دختر ۱۸ ساله مبتلا به بیماری امپیاس که به خیاطی علاقه دارد، در حال تهیه چرخ خیاطی و ایجاد اشتغال خانگی هستیم تا بتواند بخشی از هزینههای درمانش را خودش تأمین کند و از این طریق عزتنفسش نیز تقویت گردد.
وی افزود: در حال حاضر حدود 1100مددجوی مستقیم و در مجموع ۵۰۸ بیمار تحت پوشش هستند که به صورت کامل از خدمات انجمن حمایت از بیماران نادر استان کرمان بهرهمند میشوند.
بحران تأمین دارو و هزینههای کمرشکن درمان رو به افزایش است
این فعال حوزه نیکوکاری با انتقاد از وضعیت دارویی خاطرنشان کرد: هیچکدام از بیماران ما از اوضاع دارو و درمان رضایت ندارند. هزینههای درمان گاها از صد میلیون تومان شروع شده و در بیماریهایی مانند اسامای به میلیاردها تومان میرسد. بسیاری از این خانوادهها چند معلولیتی بوده و مستمریهای ناچیز دولتی حتی کفاف هزینه پوشک آنها را نمیدهد. برای مثال، قیمت پوشک مصرفی برخی بیماران به بیش از یک میلیون تومان رسیده است و ما از خیرین میخواهیم به جای کمک نقدی، در تأمین این کالاها پیشقدم شوند.
وی اضافه کرد: ۸۰ درصد دارو بیماریهای نادر وارداتی است و با توجه به شرایط تحریم، نوسانات ارزی و جنگ، دسترسی به آنها به شدت دشوار شده است.
پرنده افشار گفت: بسیاری از بیماران ناچار هستند از داروهای خارجی استفاده کنند و برخی خانوادهها حتی از مصرف داروهای داخلی برای فرزندان خود به علت امکان عدمسازگاری با بدن بیمار، هراس دارند و ترجیح میدهند با وجود افزایش عجیب قیمتها، داروهای وارداتی تهیه کنند. متأسفانه تمام این داروها خارجی، تحریمی و بسیار کمیاب هستند.
وی ادامه داد: چند روز پیش برای یکی از بیماران به دنبال دارویی بودیم که خانوادهاش با مراجعه به تمام داروخانهها متوجه نایاب بودن آن شده بودند. پزشکان اعلام کرده بودند اگر این دارو تأمین نشود، بیمار تنها شش یا هفت ماه دیگر زنده میماند. ما با پیگیریهای سریع و با تکیه بر آشناییهایی که در داروخانهها داشتیم، توانستیم تعداد محدودی از این دارو را برای نجات جان بیمار فراهم کنیم. این نشاندهنده آن است که حتی اگر دارویی در دسترس باشد، به دلیل عدم مدیریت صحیح در اختیار بیمار قرار نمیگیرد و نیاز به واسطهگری انجمنها دارد.
محمد عرفان پرنده افشار تأکید کرد: وضعیت دارویی بیماران به شدت بحرانی است و در جلسات اخیر، تمامی آنها از کمیابی و گرانی داروها گلایه داشتند. اگرچه سامانه بیمه سلامت اعلام کرده است که گروههایی از بیماران تحت پوشش خدمات درمانی و بستههای حمایتی قرار میگیرند، اما مشکل اینجاست که بیمار باید ابتدا هزینه سنگین را پرداخت کند و سپس بخشی از آن را از بیمه پس بگیرد. در حالی که بسیاری از مددجویان توان پرداخت اولیه مبالغ میلیونی را ندارند و انجمن ناچار است مستقیماً هزینه را به داروخانه بپردازد تا فشار از روی خانواده برداشته شود.
این مدیرعامل همچنین اعلام کرد: از میان بیش از ۴۹۵ نوع بیماری نادر شناسایی شده، تنها تعداد اندکی تحت پوشش بیمه قرار گرفتهاند. پیش از این تنها صد و سی گروه بیماری پوشش داده میشد که اکنون به اندکی افزایش یافته اما هنوز بیش از ۳۰۰ نوع بیماری نادر تحت هیچگونه پوشش بیمهای نیستند و بیماران باید داروهای خود را به صورت آزاد تهیه کنند یا با توقف روند درمان مواجه شوند.
موسس انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان افزود: شرایط دسترسی به دارو که اکنون سختتر شده است، ریشه در سالهای گذشته دارد. از زمانی که فعالیت خود را در این حوزه آغاز کردیم، با تحریمها و مشکلات واردات پانسمان برای بیماران پروانهای مواجه بودیم. ما نزدیک به بیست سال است که در شرایط تحریم به سر میبریم، اما در حال حاضر این فشارها و دردها بیش از هر زمان دیگری احساس میشود؛ به طوری که برخی داروها که در گذشته با قیمتهای گزاف یافت میشد، اکنون دیگر اصلاً در بازار وجود ندارد.
این مدیرعامل اعلام کرد: بزرگترین معضل ما هزینههای کمرشکن درمان و نبود داروهای تخصصی است. متأسفانه وضعیت اقتصادی جامعه باعث شده خانوادههایی که پیش از این در طبقه متوسط بودند، اکنون به زیر خط فقر سقوط کنند. این خانوادهها علاوه بر رنج بیماری، با مشکل تأمین بستههای معیشتی و کمکهزینههای زندگی نیز دست و پنجه نرم میکنند. بسیاری از این بیماران و حتی اعضای خانواده آنها به دلیل نیاز به مراقبت دائمی، امکان اشتغال ندارند و در خانه گوشهنشین شدهاند.
پرهیز از ترحم کلید پذیرش اجتماعی خواهد بود
وی گفت: بیماران نادر از حقوق اولیه یک زندگی نرمال مانند تفریح و آموزش مناسب محروم هستند. وقتی یک زندگی عادی برای آنها آرزو میشود، یعنی ما در زمینه آگاهیبخشی و حمایتهای اجتماعی هنوز راه زیادی در پیش داریم. تمامی این مشکلات در کنار عدم تبلیغات کافی، باری مضاعف بر دوش انجمن و خانوادهها گذاشته است.
پرنده افشار یادآور شد: علاوه بر مشکلات درمانی، آگاهی مردم نیز باید افزایش یابد تا متوجه شوند این بیماریها واگیردار نیستند و این افراد نیز مانند سایرین حق حیات و حضور در جامعه را دارند. ما باید تبلیغات گستردهای انجام دهیم تا نگاه ترحمآمیز یا هراسآلود از جامعه حذف شود. خوشبختانه در استان کرمان، بخشی از مردم و مسئولان متوجه شدهاند که این جامعه متولی دارد و یک نهاد تخصصی برای صیانت از حقوق آنها فعالیت میکند.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان خاطرنشان کرد: در دوران ریاست جمهوری شهید رئیسی، سند ملی بیماران نادر به تمام دستگاهها و وزارتخانهها ابلاغ شد. بر اساس این سند، تمامی نهادها از جمله صدا و سیما، وزارت کار و سازمان بهزیستی مکلف هستند برای ایجاد اشتغال، پوشش بیمهای و تبلیغات جهت معرفی این بیماران اقدام کنند. با این حال، هنوز در رسانههای رسمی کمتر به این موضوع پرداخته میشود و ما خودمان باید صدای این بیماران باشیم.
وی اضافه کرد: شعار ما این است که صدای بیماران نادر باشیم و خانوادهها را نیز مطالبهگر بار آوردهایم تا در جلسات حضور یابند و مشکلات خود را بیان کنند. برخی بیماریها مانند اختلالات متابولیکی خاص وجود دارند که حتی خانوادهها به دلیل عدم آگاهی، نمیدانند چگونه با آن برخورد کنند. برای مثال بیماریهایی وجود دارد که مربوط به نواحی حساس بدن است و پدران و مادران با شرم و ابهام درباره آن صحبت میکنند، در حالی که این یک نیاز پزشکی است و باید اطلاعرسانی درستی درباره آن صورت گیرد.
پرنده افشار در خصوص نحوه رفتار شهروندان با این بیماران گفت: بیماران نادر به ترحم نیاز ندارند. خانوادههای این عزیزان تنها میخواهند که جامعه آنها را با همان شرایطی که دارند بپذیرد. نباید به آنها خیره شد یا با نگاهی متفاوت باعث انزوای آنها گردید . برای مثال، افراد مبتلا به آلبانیسم یا بیماران پروانهای و پوستی، تفاوتهای ظاهری مشهودی دارند اما نباید به خاطر این تفاوتها مورد تبعیض قرار گیرند. همانطور که جامعه نابینایان ترجیح میدهند با عنوان واقعی خود شناخته شوند و به آنها روشندل گفته نشود، بیماران نادر نیز خواهان پذیرش بدون برچسب هستند.
وی تصریح کرد: ما بخشی از یک خانواده بزرگ جهانی هستیم و باید در مواجهه با این افراد، اگر کمکی از دستمان برمیآید، مانند جستجوی یک دارو یا معرفی آنها به انجمنهای تخصصی، دریغ نکنیم. جامعه ما باید به سمتی حرکت کند که آگاهی در آن بالا برود و همه بپذیرند که این بیماران نیز عضوی از شهروندان عادی هستند.
تجربیات تلخ و شیرینی که در خاطر میماند
پرنده افشار در بخش دیگری از سخنان خود به تجربههای شخصیاش اشاره کرد و گفت: لذتبخشترین لحظه زندگی من زمانی است که یک بیمار نادر جدید شناسایی میشود و هویت پیدا میکند. وقتی بیماری با من تماس میگیرد و میگوید داروی او تأمین شده یا دستگاه تنفسی که به آن نیاز داشت فراهم گشته است، حسی وصفناپذیر دارم. به عنوان نمونه، بیماری نیاز به دستگاه تنفسی داشت که به دلیل عدم آگاهی، هزینههای گزافی برای اجاره آن از او طلب میکردند، اما ما توانستیم با قیمتی بسیار کمتر آن دستگاه را برای او فراهم کنیم تا بتواند به راحتی نفس بکشد.
وی با اندوه فراوان از خاطرات تلخ خود یاد کرد و افزود: سختترین لحظات برای ما زمانی است که مددجویی را از دست میدهیم. ایلیا، جوانی که تحت پوشش ما بود و پس از تحمل دردهای بسیار آسمانی شد، یا بیمار دیگری که مبتلا به تالاسمی بود و با وجود روحیه بسیار بالا و امیدی که در چشمانش داشت، جان خود را از دست داد، از تلخترین تجربیات من هستند. این رفتنها برای ما که با آنها ارتباط عاطفی عمیقی برقرار میکنیم، بسیار سنگین است.
این آرزوی من است
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان بیان کرد: بزرگترین آرزوی من تأسیس یک مرکز اقامتی و همراه سرا ویژه بیماران نادر در جنوب شرق کشور است. همچنین نیاز مبرمی به یک مرکز توانبخشی تخصصی برای این بیماران داریم تا بتوانند خدمات لازم را به صورت متمرکز دریافت کنند. با وجود تمامی کارشکنیها و سختیها، ما به تلاش خود ادامه میدهیم تا صدای این جامعه ناشناخته باشیم.
وی یادآور شد: انجمن ما یک نهاد کاملاً غیرسیاسی، غیرانتفاعی و داوطلبانه است. اکثر نیروهای فعال ما را بانوان متخصص در رشتههای روانشناسی و مددکاری تشکیل میدهند که به صورت داوطلبانه در سراسر استان فعالیت میکنند. امیدواریم با حمایتهای بیشتر، بتوانیم باری از دوش این بیماران برداریم و روزی برسد که هیچ بیمار نادری به دلیل فقر یا نایابی دارو، جان خود را از دست ندهد.
موسس انجمن حمایت از بیماران نادر کرمان در پایان خاطرنشان کرد: قصد داریم در ماههای آینده فعالیت خود را به سطح ملی ارتقا داده تا بیماران استانهای همجوار مانند سیستان و بلوچستان و هرمزگان را نیز تحت پوشش قرار دهیم. هدف نهایی ما برقراری ارتباط با سازمانهای بینالمللی است تا بتوانیم صدای مظلومیت این بیماران را به گوش جهانیان برسانیم و از دانش روز برای درمان آنها استفاده کنیم.