عدم وجود سرویس حملونقل مناسب؛ توانیابان در همدان را به انزوا کشانده است
زندگیشان در سایهای از ابهام و تنهایی آغاز شود؛ جایی که رنج جسمانی تنها بخشی از واقعیت تلخ روزمره است و درد بزرگتر، از انزوا و ترس از نگاههای ناآشنا و سنگین جامعه سرچشمه میگیرد. در سکوت دیوارهای خانه، کسانی زندگی میکنند که نهتنها با محدودیتهای جسمی خود روبهرو هستند، بلکه دیوارهای بلند بیمهری و نبود امکانات، آنها را به گوشهنشینی محکوم کرده است. در این میان، برای فردی که با هر تفاوت ظاهری یا ناتوانی جسمیحرکتی دستوپنجه نرم میکند، آرزوی برخورداری از یک زندگی عادی و حضور بدون دغدغه در خیابانهای شهر، به رؤیایی دوردست بدل میشود که گویی در هیاهوی جامعه گم شده است. اما در تاریکترین لحظات ناامیدی، تلاشی داوطلبانه و برخاسته از عمق همدلی آغاز میشود که آسمانی روشن برای پرواز امید و حضور بسازد تا کرامت انسانی را به دلهای خسته بازگرداند. اندیشه یاری به کسانی که سالها به دلیل کمتوانی جسمیحرکتی یا فلجمغزی در انزوا بودهاند، از دغدغهای انسانی جوانه میزند؛ چرا که هر انسانی، فارغ از نوع محدودیتهای آشکار یا پنهان خود، شایسته برخورداری از حقوق برابر، احترام و فرصت شکوفایی است. این حرکت، خشتی است برای بنا کردن بستری حمایتی که در آن هیچکس به دلیل شرایط خاص خود نباید در سایه بیتفاوتیها تنها بماند و از حق طبیعی زیستن در میان همنوعانش محروم شود. بر همین اساس، مؤسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند همدان آغوش خود را گشود تا مأمنی باشد برای شکستن سکوت سنگین خانهنشینی و دمیدن روح زندگی در کالبد توانیابانی که سالها از متن جامعه دور مانده بودند. این مجموعه با هدف بیرون کشیدن نوجوانان و جوانان توانیاب از افسردگی، انزوا و بازگرداندن آنان به بطن جامعه برای تجربه یک زندگی معمولی؛ گام در مسیری دشوار اما امیدبخش گذاشت تا به آنها بیاموزد معلولیت تنها یکی از محدودیتهای طبیعی زندگی است و نمیتواند مانع پرواز اندیشه و هنرشان شود. اینجا داستانی از جنس همدلی، آموزش و تلاش برای ساختن شهر و جامعهای آغاز میشود که در آن صندلیهای چرخدار، نه نمادی از گوشهنشینی و تفاوت بلکه ابزاری برای حضور مقتدرانه و برابر در آغوش جامعه باشند.
میثم ترکمان، مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند همدان، در گفتوگو با شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه گفت: ایده شکلگیری این مؤسسه در سالهای ۱۳۹۱و ۱۳۹۲ شکل گرفت. یکی از مؤسسان اصلی توانیاران صبح الوند همدان که با مؤسسه رعدالغدیر تهران در ارتباط و از حامیان آن مجموعه بود، طی گفتوگویی با همسر خود که هر دو همدانی هستند، با این پیشنهاد مواجه شد که چرا مرکزی مشابه رعدالغدیر را در همدان ایجاد نکنند تا بتوانند به شهر خود خدمت نمایند. پس از موافقت، آنها به همدان آمدند و دوستان قدیمی خود را پیدا کردند که این گفتوگوها منجر به تشکیل جلسهای در رعدالغدیر تهران، بازدید از آن مجموعه و جلسه با آقای سلطانزاده شد تا در نهایت مؤسسهای قوی برای یاری توانیابان در شهرستان همدان تأسیس کنند.
این مسئول تشریح کرد: پس از بررسی و جلسات متعدد با برخی مؤسسات موجود در زمینه توانیابان، به دلیل مسائلی همچون عدم شفافیت مالی، نبود گزارش عملکرد مناسب در سالهای فعالیت آنها و عدم همکاری مناسب با این گروه، هفت نفر از اعضای مؤسس تصمیم گرفتند تا خودشان مؤسسهای خیریه را بنا کرده و الگوبرداری مناسبی از مؤسسه رعدالغدیر داشته باشند. پس از بازدید از مجموعهها و استفاده از تجربیات موجود، در ۱۳۹۲ اولین جلسه هیئت مؤسس با حضور آقای سلطانزاده برگزار شد و فعالیت رسمی مؤسسه از اردیبهشت سال ۱۳۹۳آغاز گردید. در آبانماه همان سال بهعنوان شرکت غیرتجاری به ثبت رسید و موفق به دریافت مجوز از سازمان فنی و حرفهای و سازمان بهزیستی شد.
به عنوان یک توانیاب به دنبال موسسهای کارآمد بودم
میثم ترکمان در خصوص نحوه آشنایی و ورود خود به این حوزه ابراز داشت: چندین سال در همدان به دنبال کلاسهای آموزشی، بهویژه در زمینه کامپیوتر و فناوری اطلاعات بودم، اما متأسفانه به دلیل عدم مناسبسازی شهری و وضعیت نامناسب فیزیکی آموزشگاهها، امکان استفاده از کلاسهای بیرون برای من به عنوان فردی که از ویلچر استفاده میکند، فراهم نبود. خوشبختانه در سال ۱۳۹۳ بهعنوان اولین کارآموز مؤسسه وارد این مجموعه شدم و جزو نفرات برتر استان در رشته کامپیوتر قرار گرفتم و در اواخر همان سال بهعنوان دست راست مدیرعامل شروع به کار کردم؛ پس از آن، از سال ۱۳۹۶مدیر داخلی، تا سال ۱۳۹۸ مدیر آموزشی و از همان سال بهعنوان مدیرعامل در خدمت این مجموعه هستم.
ایجاد مهارت و افزایش عزتنفس توانیابان جهت حضور موثر در جامعه و تکیه به توانمندیهای خویش
مدیرعامل موسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند همدان اظهار کرد: هدف اولیه مؤسسه این بود که فضایی ایجاد شود تا نوجوانان و جوانان توانیاب از انزوا، افسردگی و گوشهنشینی خارج شوند، به جامعه بیایند و از کلاسهای آموزشی و توانبخشی استفاده کنند تا در فازهای بعدی همانند دیگر افراد جامعه امکان اشتغال و بهرمندی از توانمندیهایشان را داشته باشند. متأسفانه حتی یک دستگاه ماشین مناسبسازیشده ویژه توانیابان در سیستم حملونقل عمومی همدان وجود ندارد که همین نبود وسایل نقلیه مناسب، از دلایل اصلی خانهنشینی این افراد است و مؤسسان از همان ابتدا تلاش کردند شرایطی را برای توانیابان فراهم کنند تا علیرغم محدودیتهای جسمی، حرکتی یا شنوایی آموزشهای حرفهای ببینند و در آینده برای جامعه مفید باشند.
وی ادامه داد: از ابتدا مجوزهای رسمی مؤسسه در رشتههای فناوری اطلاعات، صنایع پوشاک و صنایع دستی اخذ شد و دورههای مختلفی نظیر مهارتهای هفتگانه کامپیوتر درجه یک و دو 1393 و 1394 برگزار گردید. در حوزه صنایع دستی نیز آموزش سفال با توجه به جایگاه لالجین همدان بهعنوان قطب سفال کشور آغاز و با تکنیکهای خلاقانه و نوآورانه مددجویان مسیر خوبی را پیمود! خوشبختانه در بخش فناوری اطلاعات، سه سال متوالی کارآموزان ما بهعنوان نفرات برتر استان در میان تمام آموزشگاههای آزاد شناخته شدند و جهت اشتغال جذب دستگاههای مختلف یا بخش خصوصی گردیدند؛ در صنایع دستی نیز سه نفر به اشتغال رسیدند که یکی از آنها هماکنون کارگاه شخصی خود را با چندین نیروی کار اداره میکند. این همان چیزی بود که از ابتدا دنبال میکردیم؛ ایجاد مهارت و افزایش عزتنفس توانیابان جهت حضور موثر در جامعه و تکیه به توانمندیهای خویش!
میثم ترکمان همچنین در خصوص نوع مجوز و تعداد مددجویان موسسه توانیاران صبح الوند همدان اعلام کرد: مجوز فعالیتهای موسسه بهصورت شهرستانی و برای خود شهر همدان صادر گردیده است و ما بر روی شهر همدان تمرکز داریم. آخرین آمار ثبتشده مددجویان حدود 430 نفر است، اما به دلیل هزینههای بالای ایابوذهاب، بهویژه تاکسیهای اینترنتی و نبود حملونقل عمومی مناسبسازیشده در استان همدان، حضور توانیابان در کلاسهای آموزشی ما تحت تأثیر قرار گرفته است. در حال حاضر نزدیک به صد و چهل نفر بهصورت مستمر و فعال با مؤسسه در ارتباط هستند و مابقی اعضا را معمولاً در مراسم روز جهانی معلولان که صبح الوند تنها برگزارکننده تخصصی آن در استان است، ملاقات میکنیم معمولا در آن مراسم حدود ۲۵۰ نفر حضور مییابند که بازه سنی آنان بین سیزده تا چهل سال است
این مدیرعامل اعلام کرد: در بخش آموزش خیاطی و تولید پوشاک، در ابتدا تصور میشد هزینهها به دلیل هدررفت پارچه در آموزش بالا است و صرفه اقتصادی ندارد؛ پس از بارش فکری و ایدهپردازی در این زمینه تصمیم گرفته شد به جای کنار گذاشتن این حوزه کارگاه تولیدی راهاندازی شود تا در کنار آموزش تئوری، آموزش استاد ـ شاگردی نیز ارائه گردد. بدین ترتیب کارآموزان مدجو پس از پایان دوره آموزشی از توانمندی و مهارتی برخوردار میشوند که میتوانند خود کارگاهی تاسیس کنند یا در کارگاه تولیدی استخدام شوند.
وی افزود: در همین راستا نیز در شهریور سال 1394، کارگاه تولید پوشاک صنعتی موسسه توانیاران صبح الوند همدان، شروع به فعالیت نمود. لازم به ذکر است مدیرعامل شرکت صنایع غذایی سحر، مهندس توتونچیان ، با نیت خیرخواهانه اولین مشتری این کارگاه بود. او با وجود ضعفهای اولیه و زمان طولانی تحویل، با صبوری تمام قراردادها را پذیرفت؛ تا جایی که اکنون ۱۴ نفر از توانیابان ماهر در زمینه خیاطی در این کارگاه مشغول به فعالیت و درآمدزایی هستند. خوشبختانه توانیابانی که روزی در انزوا بودند هم اکنون برای ۷ شهر بزرگ کشور، نظیر زنجان، اشتهارد، قزوین، سمنان، کرمانشاه، تبریز، ارومیه و چندین شرکت در همدان، پوشاک صنعتی تولید میکنند!
ترکمان همچنین در خصوص دیگر خدمات موسسه نیکوکاری صبح الوند یادآور شد: متاسفانه بسیاری از خانوادههای مراجعهکننده از نظر اقتصادی زیر خط فقر قرار گرفته و نیاز مبرمی به حمایتهای مالی و دریافت بستههای غذایی دارند؛ به همین علت در مناسبتهای مختلف نظیر ماه رمضان، عید نوروز و… بستههای معیشتی توزیع میکنیم. همچنین کمکهای مالی ضروری و وامهای بدون بهره نیز از طریق صندوقی که نیکوکاران در خارج از مؤسسه تأمین کردهاند، با بازپرداخت بسیار آسان به موارد فوری پرداخت میشود.
دورههای کارورزی دانشگاه علومپزشکی همدان در توانیاران صبح الوند برگزار میشود
مدیرعامل موسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند اعلام کرد: سالنی مجهز به خدمات توانبخشی کاردرمانی با کمک نیکوکاران از سال 1394 در محل مؤسسه جهت ارائه خدمت به توانیابان دایر شده است. همچنین بر اساس تفاهمنامهای مستمر با دانشگاه علومپزشکی همدان ، دانشجویان ترم آخر رشته کاردرمانی، دورههای کارورزی خود را در توانیاران صبح الوند میگذراند. علاوه بر این، کلاسهای متفرقه نظیر ورزشی، زبان، آشپزی، خدمات روانشناسی فردی و گروهی نیز در کنار آموزشهای فنی و حرفهای به مددجویان ارائه میشود.
مستاجر بهزیستی هستیم و اجاره پرداخت میکنیم!
این فعال مدنی ابراز داشت: مؤسسه از ابتدا مستأجر سازمان بهزیستی بوده و ملکی مخروبه را با هزینه شخصی نیکوکاران بازسازی و مناسبسازی کرده است. از سال 1395 پیگیر دریافت قطعه زمینی از شورای شهر، شهرداری، فرمانداری یا استانداری برای ساخت مرکزی مجهز بودیم که متأسفانه به نتیجه نرسید. ما حتی اعلام کردیم نیازی به سند مالکیت نداریم و اجاره بلندمدت پنجاهساله را نیز میپذیریم تا بتوانیم فضاهای مناسب ورزشی، درمانی و آموزشی بسازیم، اما پس از سالها تلاش و پیگیری هماکنون به دلیل محدودیت شدید فضا، کلاسهای آموزشی ما در لابی و ورودی سالن برگزار میشود.
میثم ترکمان خاطرنشان کرد: از دیگر مشکلات سال جاری، تحت تأثیر قرار گرفتن کمکهای مردمی به دلیل شرایط اقتصادی کشور و دشواری جذب حامیان جدید است. مؤسسه تا امروز حتی یک ریال کمک یا یارانه دولتی از بهزیستی یا هیچ ارگان دیگری دریافت نکرده است؛ علاوه بر این، هر سال تمدید اجاره با سازمان بهزیستی تنشها و استرسهای زیادی به همراه دارد، بهطوری که با تغییر هر مدیر باید ماهها وقت بگذاریم و با مسئولان و نمایندگان مجلس رایزنی کنیم تا بتوانیم ملک را حفظ کنیم و این روند نیمی از انرژی سالانه مؤسسه را هدر میدهد.
لزوم مناسبسازی معابر و فرهنگسازی در مدیریت شهری
مدیرعامل موسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند گفت: در سال 1395 با شهردار وقت همدان جلسهای داشتیم او اذعان کرد تا پیش از آشنایی با مؤسسه صبح الوند هرگز متوجه نیازهای این قشر از جامعه نشده بود و این ملاقات زاویه دید او را تغییر داد. خوشبختانه این دیدار موثر بود و بلافاصله پیادهروسازیهای مناسبسازیشده و نصب آسانسور در شهرداری مرکزی که تا آن زمان آسانسور نداشت، آغاز گردید. بنده معتقدم اگر مؤسسه هیچ کار دیگری هم نکرده باشد، همین جا انداختن فرهنگ مناسبسازی در میان مدیران شهری، بزرگترین دستاورد است و اکنون نیز پیگیر پیادهسازی برنامههای مناسبسازی برای تردد آزادانه توانیابان هستیم
وی تاکید کرد: ما بهعنوان بخش غیردولتی تنها پیگیری کننده امور هستیم و اجرای مناسبسازی وظیفه شهرداری و بهزیستی است، اما متأسفانه جلسات مناسبسازی در استان همدان بهصورت منظم برگزار نمیشود و حتی گاهی تا یک سال به تعویق میافتد و کسی پیگیر حقوق توانیابان نیست؛ با این حال، ما در حد توان و قدرت خود تلاشهایمان را برای بهبود شرایط زندگی توانیابان ادامه خواهیم داد.
ترکمان گفت: موضوع خارج کردن توانیابان از انزوا و فراهم ساختن بستر حضور فعال آنها در جامعه، یکی از بنیادیترین اهداف مؤسسه است. این امر ابعاد گوناگونی، از فرهنگسازی و نگاه مردم گرفته تا مسائل مختلف شهری، را در بر میگیرد. در سالهای گذشته، حضور توانیابان در سطح شهر همدان بسیار کمرنگ بود و بهندرت فرد توانیابی در معابر دیده میشدند؛ اما امروز فرهنگ پذیرش جامعه افزایش یافته و توانیابان با حضور در مؤسسه، بهرهمندی از کلاسهای روانشناسی و شرکت در همایشها و نمایشگاهها، گامهای مؤثری برای ورود به اجتماع برداشتهاند. با این حال، هنوز راه طولانی برای فرهنگسازی، تولید مستندها از توانمندیهای این افراد و رسالت روزنامهنگاران در پیش داریم.
این فعال حوزه نیکوکاری توضیح داد: متولی اصلی امور توانیابان باید شهرداریها باشند، نه سازمان بهزیستی؛ چرا که بخش عمدهای از کارهای شهری، مباحث مربوط به فرهنگسازی عمومی، تابلوهای شهری و بیلبوردهای تبلیغاتی که میتوانند به این قشر کمک کنند، در اختیار شهرداریها قرار دارد.
طبیعت گوناگون جهان و لزوم تساوی حقوق انسانها با هر نوعی از محدویت
میثم ترکمان مطرح کرد: جهان به گوناگونی نیاز دارد و شرایط جسمانی افراد نیز بخشی از این طبیعت روزگار است. وضعیت جسمانی هر فرد ممکن است ناشی از یک جهش ژنتیکی یا عوامل بیرونی نظیر تصادف باشد. استفاده از صندلی چرخدار، سمعک یا عینک، همگی نوعی محدودیت بهشمار میروند؛ اما همه انسانها با هم برابر هستند و حقوق یکسانی دارند.
ترکمان بر لزوم برگزاری دورههای آموزشی تأکید کرد و گفت: در حال مذاکره با شهرداری برای برگزاری کلاسهای آموزشی جهت نحوه ارتباط صحیح با توانیابان هستیم؛ پیشنهاد شده است این آموزشها با رانندگان سازمان اتوبوسرانی آغاز شود و سپس به عموم مردم تعمیم یابد. در گذشته، دیدگاه عمومی بهگونهای بود که والدین فرزندان خود را از نزدیک شدن به کودکان معلول منع میکردند، گویی که معلولیت واگیردار است؛ از این رو، برگزاری کلاسهای آموزشی با استفاده از خود توانیابان برای اثبات توانمندیهایشان، نقشی حیاتی در تغییر این تفکرات دارد. راهاندازی سرویسهای حملونقل توانیابان در دیگر شهرها بازخوردهای بسیار مطلوبی در جامعه داشته و توانسته است این مفهوم را القا کند که معلولیت تنها یک نوع از محدودیتهای زندگی است.
وی ادامه داد: محدودیتها انواع مختلفی دارند که برخی از آنها پنهان و برخی دیگر آشکار هستند. بر اساس پژوهشهای دانشگاهی، درصد بالایی از مردم دنیا با محدودیتهای گوناگون، حتی محدودیتهای ذهنی، مواجه هستند و همه افراد نمیتوانند از ظرفیت کامل ذهن خود استفاده کنند. استفاده از عینک، عدم توانایی در حفظ تعادل کامل یا ضعف بدنی در بالا رفتن از پلهها، همگی محدودیت محسوب میشوند. محدودیتهای افرادی که از عصا، صندلی چرخدار یا واکر استفاده میکنند، آشکار است؛ اما بسیاری از مردم نیز محدودیتهای پنهانی در زندگی خود دارند، بنابراین هیچ فردی نباید خود را جدا یا برتر از توانیابان بداند، زیرا تفاوتی میان افراد جامعه وجود ندارد.
رفتارهای آسیبرسان و لزوم احترام به استقلال توانیابان
ترکمان با ابراز تأسف از گذشته یادآور شد: در گذشته نگاه مردم به افراد معلول بسیار آزاردهنده بود، بهطوری که این تصور نادرست وجود داشت که این افراد اصلاً برای چه زنده هستند و زندگی آنها چه معنایی دارد؛ خوشبختانه امروز این نگاهها تغییر کرده و جامعه پذیرفته است که توانیابان نیز مانند سایرین حق زندگی دارند. با این حال، یکی از مسائل چالشبرانگیز کنونی، کمک کردن به توانیابان بدون اجازه گرفتن از آنها است. هرچند این رفتار برخاسته از نیت خیرخواهانه مردم است، اما کمک بدون اجازه به افرادی که شرایط خاص جسمانی دارند و از صندلی چرخدار یا واکر استفاده میکنند، در بسیاری از مواقع باعث آسیب فیزیکی به آنها میشود؛ بنابراین ضروری است ابتدا از فرد توانیاب اجازه گرفته شود و سپس درباره نحوه کمک کردن از او سؤال شود.
این فعال مدنی تأکید کرد: عامل اصلی انزوای توانیابان در استان همدان، نبود امکانات مناسب شهری و پس از آن، مسائل فرهنگی خانوادهها است. مؤسسه نیکوکاری توانیاران صبحالوند تلاش کرده است با برگزاری کلاسهای مشاوره برای خانوادهها و خود توانیابان این چالش را تا حدی برطرف سازد؛ اما این اقدامات باید مکمل یکدیگر باشند. وقتی توانیابان آموزش میبینند، اما به دلیل نامناسب بودن فضاهای فیزیکی شهر نمیتوانند در جامعه حضور یابند، مجدداً بهآرامی به گوشهنشینی و دوری از جمع روی میآورند؛ در مقابل، توانیابانی که امکان ورود به جامعه، تحصیل و اشتغال را پیدا کردهاند، بهصورت کاملاً عادی به زندگی خود ادامه میدهند. این موضوع برای بسیار حیاطی تلقی میگردد.
بازگویی و یادآوری خاطراتی خوشآیند از موسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند همدان
مدیرعامل توانیاران صبح الوند همدان با اشاره به رویدادهای شیرین و موفقیتآمیز مؤسسه بیان کرد: 1397، نخستین پیوند ازدواج میان دو توانیاب مبتلا به فلج مغزی که از مددجویان مؤسسه بودند، همزمان با روز جهانی معلولان در دوازدهم آذرماه برگزار شد که خاطرهای بسیار شیرین را برای مجموعه رقم زد. این یکی از بهترین لحظات تجربه شده برای توانیاران صبح الوند بود!
ترکمان از بین سفرهای گروهی متعددی که موسسه با موفقیت و رضایت توانیابان برگزار کرده است ، به تشریح جزئیات سفر تفریحی و آموزشی مددجویان پرداخت و افزود: اعزام کاروانی متشکل از هفتاد و دو نفر از معلولان جسمی، حرکتی و ناشنوای مؤسسه به جزیره کیش، یکی دیگر از اقدامات بزرگ و بهیادماندنی موسسه است. هماهنگی این سفر به دلیل محدودیتهای پروازی و قوانین بینالمللی بسیار پیچیده بود، بهطوری که ناچار شدیم 7 پرواز برای رفت و 9 پرواز برای برگشت تهیه کنیم. همچنین نبود خودروهای مناسبسازیشده در مقصد، سختیهای کار را دوچندان میکرد؛ اما شادی بیپایان بچهها تمامی این خستگیها را برطرف کرد.
وی به نکته آموزشی در این سفر پرداخت و یادآور شد: اقامت در یک هتل چهارستاره، خود یک کلاس آموزشی برای بچهها بود تا با نحوه رفتار در هتل، ارتباط با پرسنل و استفاده از امکانات آشنا شوند. در بازگشت شادابی به وجود آمده و روحیه توایابان برای ما بینظیر بود، بهطوری که با گذشت چندین ماه از آن سفر، هنوز با خوشحالی و لبخند یاد میکنند.
ساختار نیروی انسانی و تکیه بر خدمات داوطلبانه
مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری توانیاران صبح الوند درباره ساختار نیروی انسانی مجموعه اعلام کرد: مؤسسه دارای سه نفر کارمند موظف و حقوقبگیر است. تمامی استادان آموزشی و روانشناسان بهصورت عامالمنفعه و داوطلبانه با مجموعه همکاری میکنند. در حال حاضر نزدیک به شانزده نفر داوطلب بهصورت مستمر به توانیاران صبح الوند کمک میکنند که این تعداد در زمان برگزاری مراسمها و همایشها افزایش مییابد و در زمینههای تدریس، مددکاری و مشاوره یاریرسان مؤسسه هستند.
وی در پایان با تأکید بر لزوم ارتقای دانش مدیریتی خاطرنشان کرد: صمیمانه از اقدامات شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه بابت برگزاری دورههای آموزشی، بهویژه دوره مدیریت سازمانهای مردمنهاد و کلاسهای آموزشی قوانین مالی و حقوقی قدردانی میکنم. آشنایی مدیران عامل با قوانین مالیاتی بسیار حائز اهمیت است، زیرا امروزه دیگر نمیتوان با نگاه سنتی به اداره امور خیریه پرداخت؛ ما ناگزیر به استفاده از نوآوری، بهروز بودن و همگامی با شرایط جامعه هستیم و راهاندازی کانالهای ارتباطی شبکه ملی برای پیگیری امور مجوزها، کمک شایانی به توسعه و پیشرفت نگاه مدرن در مؤسسات خیریه کرده است.
